امیرحسین روحی

""

تولد: تهران ۱۳۰۵-؟ در ۱۳۲۹شمسی از دانشگاه تهران در رشتۀ داروسازی، دانشنامۀ دکتری گرفت. برای دایرکردن آزمایشگاه تشخیص طبی، که لازمۀ آن گذراندن دوره‌ای تخصصی بود، در همان سال به فرانسه رفت و در ۱۹۳۳، از دانشگاه سوربون در رشتۀ بیوشیمی دانشنامۀ دکتری گرفت. در ۱۳۳۷، به میهنش بازگشت و یک سال بعد آزمایشگاهی در تهران دایر کرد. در ۱۳۵۴، مرکز بررسی گیاهان دارویی و صنعتی ایران را بنیاد گذارد که فعالیت آن در ۱۳۵۷، متوقف شد. او، که درخلال تحصیل به نوشتن داستان روی آورده بود، داستان‌هایی با نثر ادیبانه و رویکردی رازورزانه (رازآلود) نوشته است. اولین کتابش با نام آشتی-بر مزاری بیدار در ۱۳۵۲ منتشر شد. هر یک از داستان‌های مجموعۀ «آشتی-بر مزاری بیدار» بخشی از عرفان شرقی را می‌نمایاند: در «آشتی» یگانگی با طبیعت، در «موذن» فنای مرید در مراد، در «هرم» تماس با معجزه و ارتباطی زنده و لغزنده و ژرف و کامل اما گذرا با کس دیگری یافتن، در «زهدان» وحدت نهایی و صورت های ظاهری، و «در مزاری بیداری» سیر و سلوک و راه بردن به دیار پیر و پیش آگاهی. دومین کتابش با عنوان «تقاطع»۱۳۵۴ انتشار یافت که در چند ماه به چاپ دوم ‌رسید. داستان‌های مجموعه «تقاطع» حول حسرت بر روزگار رفته شکل می‌گیرند. ماجرای همۀ آنها حدود یک قرن پیش می گذرد. تنهایی شخصیت‌های این داستان‌ها، تنهایی انسان‌هایی است که با از دست دادن گذشته، احساس فناشدگی می‌کنند. عشق، تنهایی و مرگ آدم‌هایی که پشتوانۀ سنتی‌شان را از دست داده‌اند و با خاطرات خود دلخوشند. از دیگر کتاب‌های او می توان به بیرون شهر، شاپرک سیاه، نفرین و داستانی دیگر، عروسک و اهریمن، آن سوی روح مادربزرگ، در نیمه راه معجزه و مجموعۀ «زمرۀ حضور» شامل کتاب‌های ویوالدی به قمر چه گفت؟، ونوس پنهان، طلیعه و رویاهای او، خلوتیان، و نهان گاه راز و کتاب اوهام اشاره کرد که آن را به زبان فرانسوی نوشته و در پاریس منتشر شده است. وی ترجمۀ کتاب های خون و تاریخ نوشتۀ ژان برنار و داروخانه‌ای در کوه و دشت اثر فابریس باردو (۱۳۵۴) را نیز در کارنامه دارد. توجه: اگر تصویری از این نویسنده و زندگی‌نامۀ کامل‌تری از وی دارید، برای ما بفرستید. متشکرم