• 0 آیتم -
    • سبد خرید شما خالی است

لویی گی‌یو

""

(۱۵ ژانویه ۱۸۹۹ - ۱۴ اکتبر ۱۹۸۰). نویسنده فرانسوی، متولد سَن-بریوک که با رمان خون سیاه شناخته می شود. او به «نسل بزرگ» رمان‌نویسانی تعلق دارد که تجربه جنگ جهانی اول (۱۹۱۴) مسیر زندگی و کاری آن‌ها را تعیین کرد. او که «رمان‌نویس درد و رنج» نامیده می‌شد، نسبت به سرنوشتی که جامعه برای تهی‌دست‌ترین افراد رقم می‌زند، بسیار حساس بود.همچنین به دلیل تعهد ضد فاشیستی خود شهرت داشت. گی‌یو در کانون پرسش‌های ادبی، سیاسی و هستی‌شناختی (اگزیستانسیال) دوران خود قرار داشت. او بین پاریس و سَن-بریوک زندگی می‌کرد، شهری کوچک که به‌عنوان پس‌زمینه بسیاری از رمان‌هایش قابل تشخیص است. اما با خودداری از نام بردن صریح از این شهر، بُرد و گستره‌ای بسیار وسیع‌تر به آن می‌بخشید. آثار او که در اوج دوره «بحران رمان» پدید آمد در مسیر رئالیسم و برآمده از مکتب طبیعت‌گرایی (ناتورالیسم) قرار می‌گیرد که ارتباط او با ادبیات کارگری را توجیه می‌کند. روایت‌های او می‌توانند بر یک روز متمرکز باشند (خون سیاه) یا نیم قرن را پوشش دهند (بازی صبر )، و ممکن است به رمان بزرگ چندصدایی (پُلی‌فونیک) یا «آزمون صداها» (Coco Perdu) نزدیک باشند. تنوع این آثار که با حس تراژیک آن وحدت یافته، نشان می‌دهد که نویسنده را نمی‌توان تنها به تعهد اجتماعی یا تعلق او به منطقه برتانی محدود کرد. او دوست صمیمی آندره مالرو و آلبر کامو بود. از سال ۱۹۸۳، یک جایزه ادبی به نام او اهدا می‌شود.