""
(زاده ۲۷ اردیبهشت ۱۳۰۲ – درگذشته ۱ مرداد ۱۳۷۲) روزنامهنگار، طنزنویس، ترانهساز، شاعر شعرهای طنزآمیز و از نخستین فیلمسازان ایران بود. خطیبی در تهران به دنیا آمد و نوه دختری میرزا رضای کرمانی بود. مادرش اهل رفسنجان و پدرش اهل شهرستان نور بود. از نوجوانی شعرهایش را در نشریات تهران منتشر کرد. مدتی با روزنامه توفیق همکاری داشت و مدتی نیز سردبیر آن بود. در دهه ۱۳۲۰ گروه تئاتری «هنر» را تشکیل داد و چند نمایشنامه را روی صحنه برد. در همان سالها از نویسندگان پیشپرده بود. در ۱۳۲۸ به رادیو تهران رفت و سالها در آنجا برنامهها و نمایشنامههای رادیویی طنز و فکاهی مینوشت. در همان سال نخستین فیلم خود بهنام واریتهٔ بهاری را ساخت. خطیبی چند ترانه نیز ساخت که از آن میان ترانه «بردی از یادم» با صدای دلکش موفقیت بسیار یافت. پرویز خطیبی در آغاز فعالیتهای مطبوعاتی نشریات بهرام، علی بابا و حاجی بابا را منتشر کرد که به خاطر انتقادهای سیاسی بارها توقیف و سرانجام برای همیشه تعطیل شدند. نشریه «حاجی بابا» که از سال ۱۳۲۸ تا کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ با سرپرستی خطیبی منتشر میشد، از پرطرفدارترین نشریات فکاهی سیاسی زمان خود بود. وی پس از انقلاب ایران به آمریکا مهاجرت کرد. مدتی در نیویورک و سپس در لسآنجلس زندگی کرد و چند نمایشنامه را روی صحنه برد. پرویز خطیبی در مرداد ۱۳۷۲ در سن ۷۱ سالگی بهعلت ایست قلبی در بیمارستان سیدارسینای لسآنجلس درگذشت.