سپیده کاشانی

""

سرور اعظم باکوچی مشهور به سپیده کاشانی در سال ۱۳۱۵ خورشیدی در شهر کاشان متولد شد .سپیده‌ کاشانی‌ از سال‌ ۱۳۴۷ همکاری‌ خود را با مطبوعات‌ کشور آغاز كرد. پس‌ از آن‌، بیشتر مجله‌هایی‌ که‌ صفحات‌ ادبی‌ پرباری‌ داشتند، اشعار او را به‌ چاپ‌ رساندند. او از ۱۶ سالگی با اقامت در تهران به عرصه شعر و ادبیات ایران وارد شد و در سال ۱۳۵۲ نخستین مجموعه اشعارش را با نام « پروانه های شب » منتشر کرد. بنا به نقل قول آشنایان؛ در پاسخ‌ به‌ مشتاقانی‌ که‌ تكرار چاپ‌ «پروانه‌ های‌ شب‌» را از او می‌خواستند، پاسخ‌ می‌داد: «من‌ شعر دیروز خود را قبول‌ ندارم‌. از چاپ‌ این‌ كتاب‌ که‌ یک سال‌ گذشته‌ است‌!» بسیاری از شاعران بزرگ همچون مشفق کاشانی ، یاور همدانی و... از آشنایان و همکاران او بودند. او در سال ۱۳۵۸ خورشیدی ، به سازمان رادیو دعوت شد و نخستین شعرش در رادیو ( خاک آزادگان) خوانده شد.شعر خاک آزادگان او را در فارسی درس یازدهم پایه ی دهم نظام جدید آموزشی، نیز آورده اند. سپیده کاشانی به دو شیوه کلاسیک و نو شعر می سرود و سروده های او پس از وفاتش در دو کتاب « سخن آشنا » و « هزار دامن گل سرخ » به چاپ رسید. او در سن ۵۶ سالگی دارفانی را وداع گفت و در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.