کنستانتین ویرژیل گئورگیو

""

کنستانتین ویرژیل گئورگیو در پانزدهم سپتامبر 1916 در روسبانی واقع در ایالت مولداوی رومانی به دنیا آمد. از جوانی به مطالعۀ ادیان و فلسفه علاقۀ فراوان داشت، از همین رو، پیش از آنکه به روزنامه نگاری دست یازد، وارد دانشگاه‌های بخارست و هایدلبرگ شد و به مطالعۀ فلسفه و ادیان پرداخت. پس از پایان تحصیل، با سمت دبیر روابط فرهنگی به خدمت وزارت امور خارجۀ رومانی در آمد. در سال 1940 به خاطر یکی از آثارش به نام «خوشنویسی روی برف» جایزۀ سلطنتی شعر رومانی را به دست آورد. در سال 1948 دگرگونی اوضاع و احوال سیاسی در شرق اروپا او را به مهاجرت به فرانسه واداشت. در فرانسه به تدریس وتالیف پرداخت و آنچه شهرت او را در جهان غرب فراهم آورد، اثر مشهورش «ساعت 25» بود که کمابیش به همۀ زبان‌های دنیا ترجمه شد. بدبینی گئورگیو نسبت به دنیای مسخ شدۀ ما در بسیاری از آثارش: «دومین شانس»، «شلاق»، «گدایان معجزه»، و ...به خوبی مشهود است. ویرژیل گئورگیو در 1963 به سمت کشیش کلیسای ارتودوکس رومانی در پاریس منصوب شد و در ژوئن 1966 عالیجناب ژوستی‌نیان اسقف اعظم رومانی مقام کلیسایی خاص به وی اعطا کرد. «محمد پیغمبری که از نو باید شناخت»، «مردی که تنها سفر کرد»، «ملت فناناپذیر»، «فناناپذیرهای آگاپیا»، «از ساعت 25 تا ساعت ابدیت»، و «جوانی دکتر لوتر» از دیپر آثار او هستند. گئورگیو در 22 ژوئن 1992 در پاریس درگذشت.